Wybrałem się na Orkiestrę w zasadzie na chwilę, zobaczyć co i jak, bo impreza w Katowicach zapowiadała się nad wyraz mizernie. Kilka zespołów, których nazwy nie pamiętam, mało ludzi i raczej średni klimat. Tak jak w zeszłym roku Katowice dały dupy, chociaż rok temu grał przynajmniej znany zespół. Inne miasta potrafią zorganizować lepsze imprezy, zaprosić ciekawych wykonawców i jakoś rozruszać imprezę. U nas ciulowo. Bleee… Mogłem nie wychodzić z domu :P

Samą idee za to bardzo lubie, fajnie, że dzieją się takie rzeczy w Polsce.

Zboże na dziko. Tuż obok marketu. Ciemna ciemność, iso6400+, 35mm, f/2.5, 1/25s. A jutro skończę film w pentaconie i nakarmię pilota super ilfordem delta 400. Ha!

Andy, lub jak kto woli, Endi jest jednym z tych ludzików, z którymi nie urwał mi się kontakt. Większość znajomych rozeszła się po świecie (głównie jUKej) albo po prostu nie może, nie chce, nie potrzebuje.

Fotki robiliśmy w Katowicach snując się wieczorem po mieście.

Zdjęcia powstały z potrzeby – facjata Andrzeja ma się ukazać w korporacyjnej gazetce parafialnej, jednak korporacyjny standard zdjęciowy, czyli zapracowana mina/przyjazny uśmiech i wyprostowana postawa przy komputerze jest nudny jak autostrada i nie mieliśmy najmniejszej ochoty robić takich zdjęć. Wszystkie foty to moja, mocno niekompletna, wizja korporacyjnego Endiego. Na potrzeby niekorporacyjne powstałyby inne foty ;-)

Napisałbym tu jeszcze coś mądrego, ale w głowie echo, jestem nieco padnięty po dosyć intensywnym weekendzie i co gorsza jutro poniedziałek. Natłok pracy jaki mnie przywita z samego rana nie nastraja mnie pozytywnie przez co współczynnik marudzenia u mnie wzrasta ;-) A po co mam przenosić swoją frustracje na was? :D

Aaa… no i w pierwszy wolny dzień chcę się wybrać na streeta, bo aż mnie świerzbi palec na spuście migawki. A wyimaginowane kadry rozwalają mi głowę od środka ;-)

Na koniec – Pooooolskaaaaaaa, białoooo-czeeeeerwoni, Polska…!!! Moje kibicowskie serce się raduje :D

Heja!

Remont prawie zakończony, została kosmetyka. Wracam do żywych, odkurzyłem aparat i aż mnie rwie do zdjęć. Myślę, że ta przerwa też mnie odświeżyła, chociaż z drugiej strony mam wrażenie, że jak nie robię zdjęć, to tracę instynkt ;-) W głowie tysiąc myśli, w duszy głód zdjęć, w ciele nowa, świeża energia do zdjęć. Witajcie po przerwie :) Szczególnie mocno pozdrawiam wytrwałych, którzy mimo braku aktualizacji odwiedzają mnie regularnie. Jestem zaskoczony statystykami ;-)

Powyższe zdjęcie pochodzi z wesela, które miałem przyjemność fotografować. Dla onanistów sprzętowych: iso6400, 35mm, f/2.5, 1/40s.

Ciasto drożdżowe to ciasto, w którym zastosowano biologiczne metody spulchniania, wykorzystując właściwości drożdży piekarniczych. Drożdże te, uczestnicząc w procesie fermentacji alkoholowej, zamieniają cukry zawarte w cieście na alkohol i dwutlenek węgla, który tworzy w cieście pęcherze gazu, powodując tzw. wyrastanie. Podczas wypieku gazy zawarte w cieście zwiększają swą objętość, część alkoholu też zamienia się w gaz.

Tak powstaje ciasto m.in. do pizzy. Zanim je zjem zostaje nauczone latać, żeby było lekkie i smaczne ;-) Lubię pizzerie, w których widać jak przyrządzana jest pizza. W takim wywijaniu jest sporo artyzmu, zręczności i zabawy. Ech… zgłodniałem :)

Adam czyli Jasiu, jednostka rozrywkowo-kulturalna, towarzysz doli i niedoli, fotograf rozkochany w portretowaniu, znający korporacyjne kung-fu specjalista mainframe, amator czeskich wojaży, rowerzysta kamikadze, przewodnik i pomocna dłoń. Znamy się z Brna, gdzie spędziliśmy parę lat prześlizgując się pomiędzy procedurami i praniem mózgu. Fotka zrobiona dawno temu, tuż po jego przeprowadzce do Polski, w parku WPKiW, chwilę po zmroku.

Własnie rozpoczęła się (w poniedziałek) masakra remontowa. Gruz, syf, latające oświetlenie, gryzące panele i kable polujące na osoby w pobliżu. Na dodatek weekend dał mi się we znaki ze spaniem i jestem na minusie z kilkanaście godzin. Ciekawe kiedy się wyśpię… Dla siebie mam kwadrans przed snem. Sprawdziłem pocztę, zrobiłem ten wpis. Czas spać. Pozdro! :)

Jeden strzał z wczoraj. Działo się, badi miał wernisaż, przy okazji grał Frontside. Ja byłem zabiegany – owocem tego zasuwania są foty Intergalactic. Jutro wrzucę, to zobaczycie. Bawiłem się przy tym świetnie. I na statku Enterprise i we Fraktalu. Dobry dzień :)

Tym razem mniej koncertowo – bardziej bekstejdżowo. Impreza udana, chociaż publika nie dopisała. Vedonist znowu dał czadu i znowu bardziej mi się podobał od gwiazdy – Christ Agony.

rozgrzewka

Winieta na zdjęciach naturalna – pochodzi z tokiny 11-16 od Uysego. Całkiem fajnie się to niepełnoklatkowe szkło sprawdza na full frame. Enyłejs, na 2.8 jest miękko, na 4 fajnie, chociaż nie wiem jak w rogach.

Vommbath foci

Tokina w akcji – 11mm

Czad włosy. Prawie do kolan!

Rozkład jazdy

badi & Uysy

jest pałer

a tu nic mądrego wymyśleć nie potrafię ;)

tu też

Na koniec jeszcze raz włosy, iso milionpincet, winieta jak byk – jednak bardzo mi się podoba ta fota

Dziś znowu byliśmy w Akademii Muzycznej na koncercie. Sam nie wiem co w tym jest, ale mogę tam siedzieć i słuchać muzyki, której kompletnie nie znam albo nie za bardzo mi podchodzi. Ciężko mi powiedzieć co tak na prawdę mnie tam ciągnie. Może po części jakość dźwięku, która jest niesamowita, może klimat? Nie wiem, za to wiem na pewno, że będę tam jeździł na koncerty jak tylko będzie okazja.

Zdjęcie wyjątkowo nie z imprezy. Zrobiłem je zaraz po wyjściu z koncertu w bloku obok. Osobliwe i trochę chyba nierealne. Robiąc to zdjęcie miałem wrażenie, że figura po prawej na mnie patrzy…