blożek | Adrian Woźniak fotografia» remont

Niektórzy potrafią spać wszędzie ;-)

adrian — Mon, 05 Oct 2009 20:12:59 +0000

Dyzio, na przykład, opanował trudną sztukę zasypiania na siedząco w naszym prawie wyremontowanym przedpokoju (do sypialni nie ma wjazdu, bo mu się włos na zimę sypie).

Tu wygląda trochę jak batman.

ZzZzZzZzZz…. zazdroszczę mu ;D

Krótka scena z remontu

adrian — Thu, 10 Sep 2009 19:39:36 +0000

W czasie remontu nie miałem przy sobie aparatu, bo było mi go szkoda, wszechobecny syf, pył, dżuma i cholera nie nakręcały mnie pozytywnie do położenia „gdzieś” aparatu. Nie mogłem sobie jednak odpuścić przynoszenia go czasami i robienia zdjęć. Ostatnio były zdjęcia mojego Taty z ciężkim sprzętem w rękach, dziś zdjęcia Dziadka ze sprzętem nieco lżejszym.

Lubię takie zdjęcia. Robię je całkowicie dla siebie. Do szuflady, na potem, żeby zobaczyć „jak to było”. I za to, m.in. kocham fotografię. :)

Finisz, prawie finisz

adrian — Fri, 24 Jul 2009 06:05:20 +0000

Remont powoli zbliża się ku końcowi. Musieliśmy jeszcze trochę przykręcić tempo prac. Od rana do wieczora na remoncie. Ja już zapomniałem jak wygląda aparat. Na szczęście w niedzielę znowu będę go miał w swoich łapkach :)

Ech… ale duszno.

Do przodu!

adrian — Fri, 03 Jul 2009 08:25:11 +0000

Normalnie nie wiem co mam napisać. Zapieprz po łokcie codziennie. Wpadam w schemat – pobudka -> do fabryki -> po fabryce remontuje -> wracam do domu -> prysznic -> kwadrans przy kompie -> wyro. Stan zapieprzu powinien się skończyć pod koniec miesiąca. I mam nadzieję, że tak będzie ;-) Trochę mi to zaburza rytm leniwienia się po pracy przed kompem ;-) A tak szczerze, to wysiłek fizyczny, nawet remontowo-budowlany jest świetny. Na razie nie dopada mnie zmęczenie związane z codzienną pracą po 14h – bo jakby nie patrzeć to praca. Może ciut za mało śpię, ale tragedii nie ma. Jak to mówi moja ciocia – młody jesteś to możesz ;)

A potem będzie relaks ;-)

Ciężka maszyneria

adrian — Mon, 29 Jun 2009 21:00:47 +0000

Sąsiedzi mnie chyba znienawidzą jeszcze zanim zdążymy się poznać. Dziś raczyliśmy ich dźwiękami jakie wydaje rozpędzony metal w zetknięciu z betonem. Taka mała demolka. Maszynę obsługiwał mój tata, ja zrobiłem parę zdjęć i wróciłem do swojego zajęcia – czyli znęcania się nad przedpokojem. Udało nam się tak skutecznie wybić korki, że trzeba było wzywać elektryka ze spółdzielni – spalił się nawet „korek” (25A!) na klatce schodowej.

Im dłużej robimy tym bardziej mi się wydaje, że potrwa to całe wieki. Na szczęście mamy jeszcze sporo czasu i myślę, że się bez problemu wyrobimy – o ile oczywiście to co niezależne od nas też wykona się w terminie.

Pył, piasek i cholera wie co tam jeszcze mam wszędzie. Qrva, jak ja tego nie cierpię :D

Last but not least:

Wszystkiego dobrego Sis! :) :) :)

Krok po kroku

adrian — Wed, 24 Jun 2009 20:23:21 +0000

Własnie rozpoczęła się (w poniedziałek) masakra remontowa. Gruz, syf, latające oświetlenie, gryzące panele i kable polujące na osoby w pobliżu. Na dodatek weekend dał mi się we znaki ze spaniem i jestem na minusie z kilkanaście godzin. Ciekawe kiedy się wyśpię… Dla siebie mam kwadrans przed snem. Sprawdziłem pocztę, zrobiłem ten wpis. Czas spać. Pozdro! :)