Dziś się nawycinałem. W zasadzie nie było to wycinanie – bo nie używałem do tego nożyczek – raczej obcinanie. To takie finalne dopieszczenie odbitki. Lubię kiedy zdjęcia lądują na papierze, zupełnie inaczej się je ogląda. Nie mogę się doczekać kiedy w końcu kupimy ramki i powiesimy zdjęcia w mieszkaniu, co z kolei będzie dopieszczaniem mieszkania ;-) Taki ciąg ramkowo-zdjęciowy. Na razie mamy – niestety! – ważniejsze wydatki i ramki muszą poczekać.

W fabryce sajgon. Poleciały głowy – kilka osób zostało zwolnionych bez ostrzeżenia w ramach restrukturyzacji, która tłumaczona jest kryzysem. Wqrwia mnie takie coś strasznie, jednak nie ma się co dziwić, bo pracuję w korporacji, czyli w miescu, w którym człowiek liczy się mniej.

Sąsiedzi mnie chyba znienawidzą jeszcze zanim zdążymy się poznać. Dziś raczyliśmy ich dźwiękami jakie wydaje rozpędzony metal w zetknięciu z betonem. Taka mała demolka. Maszynę obsługiwał mój tata, ja zrobiłem parę zdjęć i wróciłem do swojego zajęcia – czyli znęcania się nad przedpokojem. Udało nam się tak skutecznie wybić korki, że trzeba było wzywać elektryka ze spółdzielni – spalił się nawet „korek” (25A!) na klatce schodowej.

Im dłużej robimy tym bardziej mi się wydaje, że potrwa to całe wieki. Na szczęście mamy jeszcze sporo czasu i myślę, że się bez problemu wyrobimy – o ile oczywiście to co niezależne od nas też wykona się w terminie.

Pył, piasek i cholera wie co tam jeszcze mam wszędzie. Qrva, jak ja tego nie cierpię :D

Last but not least:

Wszystkiego dobrego Sis! :) :) :)

Miało być inaczej, ale nie wyszło. Weekend był świetny, końcówka nieco mniej. Dziś po 17 będzie wiadomo, czy się cieszymy, czy nie. Staram się nie zaprzątać sobie głowy rzeczami, na które nie mam wpływu, jednak ta sprawa mnie nieco męczy, szczególnie dlatego, że okazuje się, że ludzie potrafią być bardzo nie fair i kompletnie olać dane słowo. Niby nic nowego, jednak wkurza strasznie.

Zdjęcia są z tego samego dnia co te z porzedniego wpisu, są nawet z tej samej godziny i tego samego kwadransa. Słabo ilustrują to co mam do powiedzenia, ale wolę tak niż bez zdjęć. Jedna uwaga, nie są ahtystyczne (pozdrawiam kolegów artystów) ;) ;) ;)

Poza tym całym zamieszaniem mieszkaniowym, o którym napisałem dwa akapity wyżej reszta git. Nawet lepiej. W kubku earlgrey, w głowie luz, za oknem pięknie. I niech tak zostanie.