Ciężka maszyneria
Sąsiedzi mnie chyba znienawidzą jeszcze zanim zdążymy się poznać. Dziś raczyliśmy ich dźwiękami jakie wydaje rozpędzony metal w zetknięciu z betonem. Taka mała demolka. Maszynę obsługiwał mój tata, ja zrobiłem parę zdjęć i wróciłem do swojego zajęcia – czyli znęcania się nad przedpokojem. Udało nam się tak skutecznie wybić korki, że trzeba było wzywać elektryka ze spółdzielni – spalił się nawet „korek” (25A!) na klatce schodowej.
Im dłużej robimy tym bardziej mi się wydaje, że potrwa to całe wieki. Na szczęście mamy jeszcze sporo czasu i myślę, że się bez problemu wyrobimy – o ile oczywiście to co niezależne od nas też wykona się w terminie.
Pył, piasek i cholera wie co tam jeszcze mam wszędzie. Qrva, jak ja tego nie cierpię :D
Last but not least:
Wszystkiego dobrego Sis! :) :) :)
A ja juz u siebie skonczylem demolke ;] (co nie znaczy ze dokonczylem…) W kazdym razie mieszkac sie juz da. Mile uczucie byc w koncu „na swoim” ;)
to już kurde wiem skąd te mgły na mikolandem:)
PS. ja tez uwielbiam smak betonu
Ja jeszcze muszę poczekać miesiąc, żeby się wprowadzić, ale czas się wlecze ;-)
Fisz, takiego zasięgu to chyba nie mam, żeby do Mikolandu doleciało ;D